maandag 18 mei 2009

foto's!

Ziehier een zelfgemaakte bal (met plastieken zakjes en touw).




Hierboven zie je twee foto's van de harde pleinspelen.



Op de muur (van de kleuterklas) zie je de dolfijnen die de kinderen geschildenrd hebben.




Magniala, Geoffry en ik tijdens één van mijn laatste dagen.




Enkele kleuters met hun 'mama' of 'papa' die ze geknutseld hadden samen met Sanne en ik.

Tadala is een tekening aan het maken.


Emanuel is een kookpot aan het kuisen. Doordat die pot op het houtvuur gestaan heeft, is hij helemaal zwart (door het roet). Om de pot te kuisen, gebruiken ze aarde-korrels om te schrobben.



Beebee met al het voedsel en ander bruikbaar materiaal (rugzakje, handdoeken, ...) die ze kon kopen dankzij de financiële steun van Sanne en ik.



Magniala is de 'patch', die we gemaakt hebben, aan het uithangen.


vele groetjes,

Stephanie

terug thuis!

hallo,

sinds donderdag ben ik weer te vinden in Yvegem.

Donderdagmorgen kwamen Sanne en ik, een uur later dan verwacht, aan in de luchthaven in Zaventem. Met een lach en een traan werden we hartelijk verwelkomd door familieleden.
Eindelijk in België!

Het afscheid nemen van de kinderen en jongeren, Assumpta en David, Albert, Brenda en Tatonda verliep wat moeilijk. Na 2,5 maand voelde ik me er al helemaal thuis. Bovendien besef ik ook dat ik veel mensen nooit meer zal terugzien of de kans is toch heel klein. Ook al ga ik ooit eens terug naar Malawi (wat ik zeker zal doen), toch is de kans zeer klein dat ik bepaalde kinderen en jongeren nog zal terugzien.
Doordat het momenteel zo druk is (met vormsel en andere feestelijkheden), heb ik echter nog niet veel tijd gehad om stil te staan bij het feit dat ik al terug thuis ben.
Toch dacht ik de afgelopen dagen nu en dan wel nog eens terug aan Malawi;
Toen...
onze auto bijvoorbeeld rechts op de baan reed en ik me afvroeg waarom we niet links reden.
ik de straat niet durfde oversteken, uit angst om omver gereden te worden.
ik weer en volonté chocolade kon eten.
ik gisteren buiten liep en het enorm koud had.
ik las dat het baby-olifantje in de Zoo geboren is (we hebben trouwens olifanten gezien
tijdens onze rondreis!! Wat waren we blij!)
....
Er gaat geen dag voorbij waarop ik niet aan Malawi denk. Toch is het soms moeilijk te geloven dat ik er werkelijk geweest ben. Het lijkt, op sommige momenten, alsof ik nooit België verlaten heb. Het lijkt alsof ik droom...